W trakcie zajęć w świetlicy powstają tradycyjne pająki. Dzieci zapoznają się ze metodami pracy, które dzisiaj już mało komu są znane.

- Przedtem pająk był ozdobą bożonarodzeniową, a w tej chwili mniej ważny jest czas, w którym wieszamy go w domu, ważniejszy jest fakt, iż dzieci uczą się go wykonywać – mówi Marcela Kozłowska, opiekun świetlicy w Ostrowie.

W trakcie zajęć uczestnicy zapoznają się jeszcze z innymi formami zdobienia domów. Poznają podstawy wykonywania kwiatów z bibuły, krepiny - bardzo przydatnych w okresie wielkanocnym.

Kilka faktów na temat tradycyjnych pająków:

Pająk – ludowa ozdoba wnętrz mieszkalnych wieszana na środku izby. Pająki należały do tradycyjnych form zdobniczych. Prawdopodobnie jest to ozdoba znacznie wcześniejsza niż wycinanki. Jest bardzo ściśle powiązana z obrzędowością i wykonana z łatwo dostępnych surowców pochodzenia miejscowego: słomy, fasoli, grochu, piór, włóczki, postrzępionego płótna oraz – później wprowadzonych kolorowych bibułek i papierów. Pająki pełniły funkcje dekoracyjne, wieszane na środku sufitu lub w świętym kącie. Pająki przybierały najróżniejsze kształty: krystaliczne – ze słomy, od bardzo prostych, złożonych z kilku połączonych ze sobą ażurowych graniastosłupów, po bardzo skomplikowane konstrukcje, również ze słomy – pająki w kształcie kuli, z grochu lub fasoli – zazwyczaj w kształcie żyrandoli, z włóczki i ze słomy w kształcie cztero-, sześcio- i ośmiobocznych tarcz.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Paj%C4%85k_%28dekoracja%29