Jak co roku tak i tym razem, tradycyjnie, dla uczczenia czynem społecznym Święta Ziemi sołtys Ostrowa Wojciech Sołtys zaprosił mieszkańców do udziału w szlachetnej akcji, sprzątania Ostrowa. Wywiesił na tablicach ogłoszeń informację, wysyłał SMS informujące o akcji a do niektórych mieszkańców dzwonił i również informował o planowanej akcji z zaproszeniem do udziału.

Podobno chwalić się czymś przed szeroką publicznością, jaką niewątpliwie jest masowy odbiorca internetowy, nie należy do zachowań w dobrym tonie, ale ja pozwolę sobie na to drobne odstępstwo i podzielę się ważnym wydarzeniem, jakie ostatnio miało miejsce w mojej wsi – w  Ostrowie.

Spotkaliśmy się w piątek 29.04.2022, nieomalże z marszu pobraliśmy worki na odpady, rękawiczki ochronne, po czym wyruszyliśmy w teren. Nazbieraliśmy, jak zwykle, kilka worków przeróżnych odpadów (butelki, plastik, puszki szmaty) pograbiliśmy zeschnięte liście w obrębie sołeckiej świetlicy. Po czynie bardzo chętnie skorzystaliśmy z poczęstunku serwowanego przez Wojciecha Sołtysa. Na stole znalazły się: pyszna  kiełbasa z grilla, świeży chleb, kawa, herbata. Było wesoło, a  opowieściom nie byłoby  końca.  

Piszę o tym, ponieważ mało jest chętnych do udziału w takich akcjach, a szkoda. Jest przyjemnie, ale i bardzo pożytecznie dla nas samych, dla mieszkańców. Szkoda, że ciągle te same osoby są obecne i zawsze chętne do działania. Tym razem również czynnym udziałem  popisali się niektórzy mieszkańcy ulic Szkolnej i Brzozowej. Dziękuję im za to bardzo serdecznie, jak również szczególnie gorące podziękowania kieruję pod adresem sołtys Wojciecha Sołtysa. Na koniec dodam jeszcze, że przedłużyliśmy sprzątanie o kolejnych kilka dni a to po to, aby oprócz terenów położonych przy gminnych drogach posprzątać jeszcze okoliczne dukty leśne.

Zachęcam wszystkich mieszkańców do włączenia się w sołeckie sprzątanie bo warto zarówno dla nas samych jak  i dla naszych dzieci oraz wnuków. Musimy dążyć do tego aby rekreacja w Ostrowie oznaczała najwyższą przyjemność , odprężenie i niczym nie zakłócony spokój.

Relacja: Jolanta Pudo